وقتی تمام اطرافیانم را بر مبنای اعتقادات انتخاب نکرده ام و اینبار به عمل و میزان انسانیت شان بیشتر توجه نشان داده ام طبیعی ست که از خیلی لحاظ باهم متفاوت باشیم و در مباحثی اختلاف نظرهای اساسی داشته باشیم حالا که نزدیک انتخابات است دلم میخواهد ایران نباشم بروم و ماجرای سفرم را در یک کشور بی طرف و

ققنوسم ازمیان خاکستر خود برمیخیزم....!

اشتهای من به سفر کی کم میشه ؟! پیشنهاد میکنم این فیلمو ببینین me before you منم باید چنین فیلمی بسازم برا خودم :من قبل سفر ٬من بعد سفر!me befor travel & me after travel یه اشتهای عجیب به سفری تنها دارم که هرروز درمن اوج میگیره . بلاخره یه وقتی که خعلی دز خل و چلی بالا باشه کولمو میندازم روو

چطور میشه با کلمات توو این پیچ گریه کرد ؟کاش بلد بودم و اشکای دم غروبمو توو ارتفاعات سه هزار ییلاقات جهان نما یه بار دیگه اینجا تکرار میکردم قطعا خوندنی بود !!! وقتی شگفتی و زیبایی تورو به گریه میندازه !نه از اون گریه های هق هق بلکه از اون حالهایی که زل میزنی به خورشیدی که قرمز شده و کم کم پشت ابرا

- تو ناراحت نیستی سی سالت داره میشه ؟ میگم :من خوشحالم ! عقلم کامل شده ، زیبا شدم خانم شدم .میدونی شاید فکرا فرق میکنه ! -وای سی سالگی کابوس منه !! میگم:اخههه چرا کابوس؟ خدایی مریم ، من خودمو نگاه میکنم توو آینه میبینم سن الانم خوشگل ترین حالتی بوده که تاحالا داشتم . تا حالا اینجوری نبودم کامل شدم

طاقت بیار میشه شنید ،خندیدن دلخواه رو تو زنده میمونی رفیق !طاقت بیار این راه رو طوفانو پشت سر بزار، اون سمت ما آبادیه این زمزمه توگوشمه ،فردا پراز آزادیه طاقت بیار رفیق !دنیا تو مشت ماست طاقت بیار رفیق !خورشید پشت ماست طاقت بیار رفیق !ماهردو بی کسیم طاقت بیار رفیق! داریم میرسیم دنیا اگه تاریک شد د

این پیج در بلاگفا سالخورده ایست که از طفولیتش گام به گام بامن هم قدم بوده است. رفیق روزهای سرد ،شانه ی گرم برای درددلهایم وباصبوری التیام بخش ِ خشم هایم بوده است .عشق هایم و نفرتهایم رادیده است روزهای وصل و پاییز جدایی ام را روایت کرده است .تحولهای مرابه نظاره نشسته است! وتابه امروز بی هیچ قضاوتی

یکی از چیزهایی که بسیار جالب است این است که جنس لذت ها باهم فرق می کند . خواجه نصیرالدین طوسی ، وقتی کشفی علمی میکرد ، بالای پشت بام می رفت و فریاد می زد:" کدام یک از پادشاهان لذت مرا درک کرده اند ؟"اگر تمام دنیا را در ان لحظه به او می دادند با آن شادی برابری نمی کرد انسان جاهل ، هیچ گاه آن کشف علم